Możemy być zaskoczeni, jak wiele dzieci wiedzą już o śmierci. Czytają o niej w bajkach i widzą ją w kreskówkach. Mogą jej doświadczyć na własnej skórze, tracąc ukochaną osobę, zwierzaka lub po prostu widząc roślinę więdnącą w doniczce, która nie kwitnie. Dzieci często stykają się z koncepcją śmierci, nie zdając sobie z tego sprawy. Rozmowa na ten delikatny temat jest trudna, ale możliwa, o czym świadczą coraz powszechniejsze inicjatywy edukacyjne w szkołach. Edukacja może nieść pomoc po stracie bliskich.
Szczerość
Szczerość może nieść pomoc po stracie bliskich. Im młodsze dzieci, tym bardziej potrzebują konkretnych przykładów i prostych, zwięzłych wyjaśnień. Na przykład śmierć można opisać jako brak funkcji życiowych. Konieczne może być wielokrotne powtórzenie pojęć, ponieważ dzieci uczą się poprzez powtarzanie. Wreszcie, ważne jest, aby zawsze obserwować reakcje dziecka i odpowiednio dostosowywać komunikację. Niektóre dzieci mogą od razu zadawać mnóstwo pytań, podczas gdy inne mogą milczeć i wrócić do tematu później.
Przygotowanie i precyzja
Zastanawianie się z innymi dorosłymi nad pytaniami, które twoje dziecko zadaje na temat śmierci, pomoże ci lepiej przygotować się i jasno przedstawić ten temat podczas rozmowy. Pomoc dzieciom, gdy staną przed tragedią powinna być przemyślana, dlatego te pytania są tak ważne. Pomoc po stracie bliskich dziecka, to nazywanie rzeczy po imieniu jest bardzo ważne w rozmowach z dziećmi, ponieważ pomaga uniknąć nieporozumień i nieporozumień. Używanie takich zwrotów jak „odszedł” zamiast „nie żyje” może na przykład wywołać u dzieci lęk nawet w przypadku krótkiej rozłąki z bliskimi. Ważne jest również, aby nie stwarzać warunków, które mogłyby prowadzić do pomylenia śmierci ze snem. Dlatego w rozmowach o śmierci należy unikać słów takich jak „sen”, „odpoczynek” i „odejdź”.
Zapewnienie i czas
Bardzo ważne jest, aby być otwartym i uspokajającym w obliczu wątpliwości i pytań dzieci, zwłaszcza gdy skrywają one ukryte lęki lub niepokoje. Na przykład, gdy zapytasz: „Czy ty też umrzesz?”, możesz zbadać sedno problemu i uspokoić je, mówiąc, że to się stanie, ale prawdopodobnie za bardzo długi czas, i że ktoś będzie przy nich, aby się nimi zaopiekować tak długo, jak będą tego potrzebować. Po poruszeniu tematu śmierci dzieci mogą odejść i wrócić do zabawy, jakby nic się nie stało. W takim przypadku ważne jest, aby pozwolić im robić swoje i dać im czas, którego potrzebują. Ważne jest również, aby być gotowym i dostępnym, aby później powrócić do tematu, pytając na przykład, czego się nauczyły i czy mają jakieś dodatkowe pytania.